11.

*Kilka miesięcy później *

Leże w szpitalnym pokoju i nadsłuchuję rozmowę mojej mamy i doktora. 

- Wyjdzie z tego, ale szybko potrzebna jest operacja. - mówi lekarz. 

- Jaka operacja ? - pytam moja mama z nadzieją i wesołością w głosie. 

- Operacja przeszczepu, szpiku kostnego. Danego od dawcy. Weronika ma grupę 0. 

- Mój mąż ma taką grupę krwi, ale on także kiedyś poważnie chorował... - powiedziała ze smutkiem moja rodzicielka 

- Musi pani znaleźć dawcę. Inaczej... - nie dokończył, ale ja dokładnie wiedziałam co się stanie. Bardzo dziwne, bo od dłuższego czasu, Bartek nie odwiedza mnie w szpitalu.. Czekam i czekam, ale nie ma go już 3 tydzień..

*MAMA*

- Monika, potrzebujemy dawcę, ale nikt nie ma grupy 0. Tz. Mój mąż ma, ale choruje, przez to, mogłaby jeszcze gorzej się czuć. - szlochałam przyjaciółce. 

- Bartek ma grupę 0. Tak jak i mój mąż, lecz on przyjedzie za 2 miesiące, bo pojechał tam wiesz, na giełdy i wg. 

- Ale Bartek się nie zgodzi... - powiedziałam

- Na co się nie zgodzę? - zapytał chłopiec - Dzień Dobry, czy coś się stało? - powiedział i zajął miejsce obok mnie.

__________________________________________________________

Przepraszam, że taki krótki, ale coś. Zawsze coś. 

Jak myślicie? Bartek zgodzi się na przeszczep? 

Hahaha piszcie z kom, bo nie wiem jak ma się potoczyć akcja :D 

Spodziewajcie się mnie za 4 dni bo jadę na krótki obozik :*

Hhahaha więc, komentujcie, wchodźcie na bloga. 

kocham was 

BYE. <3 

Lov. Oliwia